Expeditie Hongarije 2012 (deel 2 van 2)

 

De visserij op de meertjes wilde niet echt vlotten, echt he-le-maal niets vingen we! Terwijl de vis maximaal present was… Róbi deed zijn uiterste best om de vis te vinden, maar wat we ook deden, resultaat bleef uit. Halverwege de week namen we ook een kijkje bij een riviertje, vlak buiten Oroszló. Af en toe vangt Róbi hier mooie kopvoorns ( domolykó) op kleine spinners.  
Vandaag was de vis niet te vinden, toch zwemmen hier kopvoorns rond van 3 kilo + !
Het water was een beetje bruin, forel ( písztráng) hoef je hier dan ook niet te verwachten.

 

29Met Róbi op de uitkijk naar kopvoorns


30Prachtig klein riviertje waar meer vis zit dan je op het eerste gezicht zou vermoeden


31Er zit echter geen forel, daarvoor is het water te troebel.

Expeditie Balatonmeer

Dit zou één van de hoogtepunten moeten gaan worden, met een beetje geluk zou je hier héél veel snoekbaars moeten kunnen vangen. Zeker ’s nachts!  Zelfs paling vangen ze hier op de plug, waanzinnig.  Wij troffen het weer eens niet, een hele nacht lang reed Róbi van stek tot stek, waar we met veel enthousiasme vistten op snoekbaars, maar nergens vingen we een vis. We kregen wel veel beet, maar dat waren hele kleine knibbeltjes aan het staartje van de shad. Na een lange autorit en een pitstop bij de Mac Donalds 24/7 drive-inn voor een snelle hap, kwamen we ’s ochtends weer terug in de omgeving van het huis, waar we nog een poging waagden op het meer van Kovács.  Hier ook weer géén vis die bijten wilde, helemaal kapot van een lange visnacht+ ochtend kwamen we thuis en zijn gecrashed in bed!

32Róbi tijdens het vissen op het Balaton meer


Hier met de enige vangst van de nacht… een bos wier!33

Hier met de enige vangst, een bos wier!

 

 

34Tot ver in de ochtend bezig geweest, visloos huiswaarts gekeerd…


35Nog even poseren bij de bootjes van het Kovács meer.


De volgende middag trokken we samen naar Pécsi-tó, om achter de roofblei aan te gaan. Het zag er goed uit, de roofblei jaagde visjes omhoog en grote kolken veraadden waar ze zwommen. Ik was nog bezig met het optuigen van mijn hengel toen Róbi riep: “Tinoes, tinoes”! (Beetje Hongaars uitgesproken)  al op de tweede worp had hij dus een mooie roofblei te pakken, leuke opsteker!

36Róbi en de eerste roofblei van de week


37Prachtige vis & beresterk!

Het meer is omring door vissteigertjes, sommigen openbaar, anderen privé.  Er wordt veel gevist, voornamelijk op karper. Voor roofvissers is er altijd genoeg plek te vinden, het meer is zeker niet klein. We probeerden nog meer roofblei te vinden, en dat lukte, maar ze wilden niet meer bijten . Grote vissen, tot meer dan 80 cm sloegen het water aan schuim, tot vlak onder de kant.  Ik zou geen klein visje willen zijn op dat meer, overdag de roofblei en ’s nachts de snoekbaars die ze achterna zitten!!! Uiteindelijk ving ik één klein visje, meer zat er vandaag weer eens niet in.

38Veel steigertjes en ook veel visstekjes om uit te kiezen


39Róbi kijk of er ergens roofblei jaagt…


40Tinus vangt zijn eerste visje, een mini-roofblei van nog geen 30 cm!

Elke nacht trokken we er weer opuit om de snoekbaars te belagen, maar met weinig succes. Twee heel kleine snoekbaarsjes werden gevangen door Róbi, met ééntje ervan poseer ik op deze foto. Verder vingen we echt heel slecht… om gek van te worden! Aan de inzet van ons lag het zeker niet, we hebben keihard staan vissen.

41Snoekbaarsje, gevangen door Róbi.

Expeditie Donau (Duná)

Dit zou kwa visserij het hoogtepunt moeten gaan worden van de week, als het hier niet ging lukken dan wist Róbi het ook niet meer! Een kennis van hem ving de week ervoor nog 2 mega snoekbaarzen van 90 & 95 cm, dus dat beloofde wat. Maar hevige regenval in Duitsland had het waterpeil van de Donau met 2 meter doen stijgen, en dat is allesbehalve gunstig! Er zijn maar heel weinig stekjes waar je een beetje mooi kunt vissen, en de stek die Róbi op het oog had was bijna onbevisbaar geworden vanwege het hoge water. Róbi baalde als een stekker, maar we besloten het beste ervan te maken. Landtongen of kribben zijn in Hongarije heel schaars, en als je er al eentje vindt dan wacht je een slopende wandeling door een moerasachtig kreupelhout, waar een legioen muggen en andere agressieve insecten je opwacht en het leven zuur maakt! De muggen daar zijn echt een nachtmerrie, helemaal lekgeprikt werden we, totdat we ons helemaal insmeerden met DEET, het goedje wat ik gelukkig had meegebracht uit Nederland. Zwaar giftig, maar het werkt! Ineens werden we niet meer gestoken…. pffff, wat een verlichting gaf dat!  Drie enorme eieren had ik op mijn hoofd, grote gezwollen muggenbulten. Twee ervan aan weerszijden van mijn voorhoofd, Róbi vond me een duiveltje… de volgende dag zouden de bulten tot hoorntjes zijn uitgegroeid?!
Om maar niet te spreken van mijn benen, het leek alsof ik de waterpokken had!  Eenmaal in onze lange broek,  begonnen de muggen daardoorheen te steken, en dan vooral bij onze reet. Róbi stond ook als een gek aan zijn reet te krabben, de muggen hadden het nu op onze reten voorzien!  Daar hadden we immers niet gesmeerd. Ze staken gewoon door de spijkerbroeken heen. Gekkenhuis….!

42Onderweg even gestopt bij een meloenen meisje, wat gelachen en een paar heerlijke meloenen gekocht


43Aangekomen bij de Donau, vlakbij het plaatsje Madócsa.


44Het was een helse tocht om de stek te bereiken, één van de zeldzame kribben!


45Hevige regenval had de stek veranderd in een soort mangrove…


46De landtong was nog nét te bereiken, maar de stek was nog maar lastig te bevissen vanwege het hoge water!


47Het puntje van de landtong was bijna niet meer toegankelijk, en juist hier moest het gaan gebeuren…


48Géén laarzen mee, dit hadden we niet verwacht… dus dan heb je een probleem…!

We moesten wat stenen verplaatsen om een beetje een soort van plek te creëren waar we konden staan. Met shadjes probeerden we de snoekbaars te zoeken, maar het lukte niet, ondanks vele inspanningen. Ineens waren daar grote roofbleien aan het jagen, niet normaal wat een enorme plonzen in het water!!! Snel monteerde ik een Salmo – Thrill, deed een paar worpen en ineesn was was het KLABOEM, zzzzzzzzz een gierende slip! Een knappe roofblei zwom keihard tegen de stroming in, recht in een bos takken… kut!  Robi had al natte schoenen, dus die nam mijn hengel over en liep door het water naar de vis, wonder boven wonder wist hij de roofblei los te krijgen en ik kreeg van hem mijn vis in mijn handen geduwd! “Gratulalok” oftewel: gefeliciteerd!  Prachtvis, ruim 60 cm. Hier bleef het bij. 

49Het was een heel gepriegel, als padvinders moesten we dammetjes maken en over de stenen klauteren

50

Ik werd er gek van trok even mijn schoenen uit, wist even niet meer wat ik doen moest…



51
Veel werpen met shadjes, het haalde niets uit!


52Róbi komt terug van de kop, nadat hij mijn roofblei uit de takken heeft gered!

53

Tessék, Tínusz!

54Mijn eerste roofblei, wat een mooie vis!


55Zo’n zestig cm, denk ik


56En Róbi moest er ook nog even mee poseren, hij had het meeste werk immers verricht!


57Het was bijna donker, de roofblei stopte met jagen en we gingen over op snoekbaars…

De vogende ochtend gingen we weer op pad, lang reden we rond in de auto…. deden een paar slopende stekken aan, en vingen niets. Uiteindelijk kreeg ik er ’s middags weer een grote roofblei aan, die na 2 seconden losschoot, haak rechtgebogen! Kut…

58Wat is die Donau toch prachtig en slopend tegelijkertijd


59De Toyota, inmiddels een behoorlijke zwijnenstal aan het worden! Heerlijk!


60Róbi druk aan het bellen met kennissen voor de meest recente info op visgebied

’s Middags waren we weer te gast bij de vriend van Róbi, waar we hartelijk welkom werden geheten voor een bak echte Hongaarse soep. Heerlijk!  De gastvrijheid is er echt heel groot, het voelt als een warme deken.  Je mag doen alsof je thuis bent! In de loop van de middag gingen we nog op pad voor een nieuwe sessie, ditmaal ging vriend Pístí ook mee.  Eigenaardige maar leuke man, die me doet denken aan Chris Yates en Bob James van “a Passion for Angling” Eén brok wijsheid, hij trok er ook gauw een mooie roofblei uit. Al na een kwartier werden we overvallen door een enorme wolkbreuk, terwijl we net zo’n mooi plekje hadden gevonden… KUT!!!  Natgeregend tot op het bot, dropen we af… richting Oroszló. Een illusie armer, maar een prachtige ervaring rijker.

 

61Hier Pístí aan het werk, Róbi is nog bezig met uitpakken…


62Er jaagde Roofblei op de stek, resultaat kon niet lang uitblijven…!


63pístí zet nog een worp in, en jawel hoor…


64Mooie roofblei van rond de 60 cm, hierna begon het keihard te regenen en te onweren.

In de dagen hierna hebben we nog wat meertjes afgevist, maar de resultaten bleven uit. Op de laatste dag trok Róbi nog een laatste troefkaart tevoorschijn, hij kende nog een meer waar we misschien meer kans zouden maken. Zijn keuze bleek juist, op de laatste avond ving hij een fraaie snoekbaars van 55 cm op shad (gummihal), en verspeelde nog een veel grotere vis. Ik ving wederom helemaal niets, maar niet getreurd… de ervaring was er niet minder mooi om!

65Róbi redt de eer met een fraai nachtelijke snoekbaars


66Prachtvis, we waren er ook erg blij mee!


67Met Róbi en Joyce thuis in de tuin, lekker zitten kletsen met een biertje en sigaretje erbij…

Ondanks de tegenvallende vangst toch een schitterend week gehad, heb echt geluk gehad met zo’n gastheer en gastvrouw! En dan te bedenken dat zoiets is voortgekomen uit 1 simpel berichtje hier op Fishtown.  Af en toe moet je gewoon  je hart volgen, dan gebeuren spontaan de mooiste dingen! Langs deze weg een groot woord van dank aan Róbert en Joyce, die me een waanzinnige tijd hebben bezorgd in Hongarije!

gr Tinus

Geef een reactie