Snoekbaarsrevu 2012 – Flashback 2011 (1/2)

Terugkijkend op 2011 is het misschien wel één van mijn mooiste visseizoenen geweest, zo niet het mooiste. Op het moment zelf sta je er niet zo bij stil, maar terugblikkend op al die sessies moet ik toch erkennen dat ik prachtig beloond ben.  Ook enkele maten van me mochten een paar fatsoenlijke vissen op de kant brengen, waarvan Jorrit de zijne toch wel even gemeld mag worden, notabene op de laatste dag van het seizoen. Weliswaar nog een bescheiden vis met 71 cm, maar wel dik verdiend.  Heel veel dikke snorkbaarzen uit de categorie 55-70 cm werden dat voorjaar opgespoord en op de kant gebracht maar ook zeker de zeebaars liet zich in 2011 vangen, en bijna uitsluitend in de mooie maten. Nadat het roofvisseizoen weer openging op het zoete water, waren de vangsten vrij mager.  Zo nu en dan trof je een leuke vis, precies zoals nu ook aan de gang is. Meer niet.  Snoekbaarsvangsten waren dus over het algemeen érg mager in de zomer, maar wie maalt daarom als je zeebaars hebt?! De zomer en nazomer waren wat zeebaars betreft uitstekend te noemen, zelden heb ik  mijn zeebaarsstok zó horen kreunen! En mijn Twinpowertje 5000 molen, wier slipje die het tegelijkertijd uitzong van geluk.  Je hoort veel mensen klagen over de zeebaarsvangsten in 2011, maar in werkelijkheid was er kennelijk met hén iets mis, niet zozeer met de vangsten, die waren supergoed.  Mijn gappie Barend rondde het seizoen in stijl af, op de avond dat hij thuiskwam van vakantie uit Denemarken ving hij op de zager een droomvis van 66 cm. Op dat moment had ik zelf nog slechts 5 worpen gemaakt met de shad en meteen 3 (!) vissen gepakt van 58, 60 & 63 cm! Wat een topnacht, Barend… ik zal het nooit vergeten!

1

Jorrit met een knappe afsluiter, op de laatste dag voor de gesloten tijd.


2 Medium

 Paar nazomervissen van de Zaanbrug, in de schemering werden de grote jongens opeens eventjes wakker


3 Medium

Leuke serie van 2 dikke vissen op een Mann’s Kipper Shad


Wat zeebaars betreft was 2011 een mijlpaal voor me, nooit eerder ving ik in één seizoen zoveel vissen groter dan 55 cm. De totale aantallen waren over het algemeen bescheiden, maar zeker het formaat maakte veel goed. Al mijn beschikbare vistijd ging hier dan ook aan op, snoekbaars verwaarloos ik volledig zolang de zeebaars zo goed te vangen is!  Eindelijk wilde het ook eens lukken met pluggen, vooral met de Subwalk, en de vismomenten die ik daarmee mocht beleven waren van een heel hoog ‘knikkende knieën’ gehalte.  Er waren momenten dat zelfs een shaggie niet meer dichtgerold kon worden van de adrenaline en dat ik gewoon struikelde tussen de stenen, van de spanning.  Dikke baarzen, vissen van 70-80 cm daartussen… als een dolle op de Subwalk gericht, enorme kolken producerend…zich helaas zelden vastbijtend… toch,  het was een feest om te mogen aanschouwen. Twee van die monsters moesten helaas worden gelost tijdens de dril, een paar troostprijzen in de vorm van enkele hele mooie zestigplussers waren gelukkig wél mijn deel. Eén kanjer verprutste ik nog, omdat ik uitgleed terwijl ik de vis vastsloeg, en mezelf tussen de scherpe oester moest opwerken. Dááág droombaars!  Op het hevigst van de actie dreigde ik nog mijn plug te verspelen aan de oesters (vastloper), ben toen het water ingegaan om hem terug te halen en de littekens daarvan sieren nog steeds mijn been. Een hele reeks prachtvissen gaf echter  onvergetelijke momenten en dan vooral één vis in het bijzonder! Ik had zojuist een zéér verre worp gemaakt, windje mee,  en als na een tik of 3 kwam een baars met een duizelingwekkende snelheid uit de diepte, greep de subwalk, en schoot nog een meter door, het water uit ! Hoewel ik de vis nog niet voelde, was wel duidelijk dat ze de plug gegrepen had, aangezien ze er mee rondvloog door de lucht,  en zo kwam het dat ik toen vastsloeg op een vis die nog een meter hoog in de lucht rondzweefde.In de,lucht sloeg de vis over de kop door de spanning op de lijn en landde vervolgens op het water.  Ongelooflijk…  Het was achteraf geen kanjer, maar wel een vis die ik nooit zal vergeten!

4

Van die momenten dat snoekbaars even niet belangrijk meer is…

5

 Vliegende zeebaars?


Het visseizoen 2012 begon daarentegen hopeloos, alle visserijtjes lagen op hun reet vanwege de barre koude. Zelfs de gul was nauwelijks te vangen.  Zelden was het water zou koud in deze periode,  de laatste jaren! Het duurde dan ook  weer even voordat de snoekbaars weer serieus kon worden belaagd.   Zo eind februari begint het altijd serieus te kriebelen, en als het water weer kans ziet om iets op temperatuur te komen, dan is het steevast bingo.  Meestal zo ergens in de eerste week van Maart en dan gaat het op de Zaan helemaal los in de kanten, het is dan ook de mooiste snoekbaarsperiode van het jaar. Eind februari weet je dan ook dat het omslagpunt nabij is, en dat geeft extra motivatie. Eerst gaf ik de Zaanse polder nog een kans met grote pluggen, stekken waar monstersnoekbaarzen liggen te wachten, maar op 1 vis na van een cm of 75 waren er geen poldersnoekbaarzen voor mij weggelegd. Het was lastig de juiste plug te vinden, totdat ik nog één droge tik voelde op de Maria – Angel Kiss. De aanbeet miste ik, waarop het water explodeerde. Iets enorms roerde zich!  Een gemiste kans, jammer. Het was meteen het laatste beetje actie wat ik kreeg in het polderwater. Maar die poldersnoekbaarzen houden toch een stiekum plekkie in mijn achterhoofd. Ik zal ze blijven belagen , misschien ben ik nog niet fanatiek genoeg… constant die Zaanvisserij/zeebaarsvisserij die me in haar greep heeft. Lastig om tijd vrij te maken voor andere visserijtjes!

6

 

7

Eigenlijk een zeebaarsplug, maar leverde toch nog een beetje leven op….


In deze periode, zo aan het begin van Maart,  is het bij onze brug over de Zaan nooit zo best tijdens de nachtvisserij met plugjes.  Toch werd ik een aantal keren verrast met leuke vangsten. Hierna, zo gedurende die eerste week van Maart, stortte het ook ineens weer helemaal in, en moest je echt naar de paaiplekken voor een visje. Maar dan kon je helemaal wat beleven!

8

Leuke vissen op een steenworp afstand van huis


9

Tsja, je bent alleen… de foto’s slaan nergens op , maar je moet wat!


10

Tot zover de nachtvisserij met X-rapjes, er moest nu geswitched worden!


De eerste pogingen overdag op de paaiplaatsen was het nog érg koud, en het verbaasde me niets dat ik zonder vis weer naar huis ging. Toch vlak erna was het bingo en ook al was het nog steeds vrij koud, de snoekbaarzen lagen niet veel dieper dan een meter of anderhalf en doken vol overgave op langzaam gevoerde Daiwa DB minnows. Een paar fraaie vissen luidden een, wederom, hele mooi periode in. Het was nu begin Maart en de vangsten waren ineens weer prima te noemen! alle narigheid ben je dan plots weer vergeten als constant die top krom gaat!

11

De Daiwa DB Minnow, ruwgebeten yellow spots.

 

12

 Het regende eindelijk weer mooie maatjes


13

Af en toe nog nachtvorst, dus allesbehalve een zomerse visserij!


14

De mooiste vissen liggen op je te wachten in de kanten… bijna alles is 55+


Je zou haast zeggen: de vismaten staan vast te trappelen om mee te gaan? Zo eenvoudig ligt het kennelijk toch niet. Sterker nog, het is nog zeuren om überhaupt iemand mee te krijgen naar de stek, sta dan ook 9 van de 10 keer alleen te kloten en de mooiste vismomenten moet ik dan ook meestal alleen verwerken.  Altijd kut in het geval van mooie vissen, levert van die beroerde ‘beter dan niets’ foto’s op, van een vis liggend in een schepnet… met een plug in zijn bek. Heel soms gebeurt het dat je toch een dagje aan de waterkant staat met een paar vismaten, en gelukkig zit het dan ook nog wel eens mee met de vangst.  Half Maart maakten we er dan ook een mooi daggie van met Tim, Kevin & ondergetekende en die dag verliep niet bepaald visloos!

 

15

 Tim & Kevin vissen de kantjes af op het terrein van de fabriek


16

Na een visloos uurtje ineens een gierende slip…


17

 … geen kleintje, even meten…


18 

bleek exact 100 cm te zijn


19

een nieuw PR snoek voor Tinus, van 99 naar 100 cm!


20

En dan ook nog eens van de Zaan…


21

 Weer toevertrouwd aan het Heilige Water.


22

Zelfs Kevin wist geen aanbeetje meer te krijgen


Na deze tochy wel enerverende vangst was het ook meteen weer gedaan met de aanbeten en moesten we op zoek naar de vis, hiervoor kozen we natuurlijk de dijken als stek. Het werd dus verkassen en al snel werd dat beloond met snoekbaarzen. Na een knappe misser, volgde snel een hele fraaie baars. Bijzonder, op een Daiwa DB Minnow. Het was de eerste baars in 5 jaar tijd in ieder geval, op dit plugje. In tegenstelling tot de meeste Zaanbaarzen was dit ook nog eens een bijzonder fris exemplaar.  Ik was er dan ook zeer mee in mijn nopjes!

 

23

Nee geen snoekbaars dit keer…


24

…een vette baars komt op de kant! Tweede PR van de dag voor Tinus

 

25

Daarna weer alleen maar mooie snoekbaarzen


Nog wat verkassen naar een andere locatie leverde nog de meeste vissen op. Een handvol snoekbaarzen, allen leuk aan de maat, kwam op de kant.  Kevin was de enige nietsvangert vandaag, apart… kennelijk was het hem niet gegund of het was pure pech. Tim ving toch nog z’n visje hier en daar en zelf had ik ook nog iets van 4 snoekbaarsjes.  Een leuk middagje zo, moeten we vaker doen mannen!!!

26

Tim is ook eens aan de beurt!


27

Geen misselijk visje, ditmaal toch op de X-rap


28

…nog wat van dit tussendoor…

 

29

En wéér bukken!

 

30

Ditmaal een bruut gekleurd mannetje, met blauwe vinnetjes


31

 Onder de neus van Kevin vandaan gevist, letterlijk!


De mooiste tijd van het jaar was duidelijk weer aangebroken, er waren nog een paar weken te gaan, voor je het weet is het immers weer 1 april en moeten we het snoekbaarzen twee maandjes staken. Elke dag ging nu gevist worden, helaas moesten de laatste paar dagen van Maart aan mijn neus voorbijgaan ivm verbouwing, maar dat mocht de pret niet drukken.  In het volgende deel de rest van het snoekbaarsseizoen tot heden! Nog wat meer fraaie rakkers kwamen op de kant!

 

gr Tinus

Geef een reactie