Snoekbaarsseizoen 2011, stand van zaken

 

Momenteel loopt het dus nog niet echt denderend. De sessies dat je 4 grove vissen of meer vangt, zeg maar de 55 plussers, beschouw ik als goede resultaten voor de kantvisserij. Dat zijn de bonusdagen dat je goed vis gevoeld hebt op je hengel en dan kom je echt met een smile op je gezicht thuis. Sommige dagen zijn briljant goed op ons thuiswater, het zijn die schaarse dagen in Maart dat er een zonnetje schijnt met een Westenwindje kracht 3 á 4, of die vroeg invallende nachten eind Oktober, en de gehele maand November. Om meestal in December zachtjes uit te doven, afhankelijk van de snelheid waarmee de vorst intreedt. Een langzaam gevist X-rapje van 9 cm doet dan het werk en een zachte, bijna statische, tik volgt. Rammen en vol die hengel rond op een dikke snorkbaars, dat is toch waar we het allemaal voor doen.

 

1

Het loopt nog niet hard, maar af en toe gelukkig nog wat leuke vissen tussendoor


2

 Als de blaadjes gaan vallen wordt het leuk tikken met de X-rap! Alleen maar dit maatje en groter.

 

 

Globaal gezien kan ik m’n snoekbaarsvisserij zo’n beetje opsplitsen in drie categorieën, namelijk:

 

Visserij overdag in Maart op de paaiplaatsen met plugjes.

 

Toptijd, duurt met 1 maand helaas maar kort. Het is een aparte visserij, waarin de zon voor één maand je vriend is. Hoe zonniger, hoe beter het meestal is voor de vangst. In de rest van het seizoen moet snoekbaars niets van de zon hebben, dan geldt echt ‘hoe zonniger hoe slechter’! Zeker overdag… Wil je dan nog knap vis vangen op het ondiepe, dan heb je hier echt langdurig bewolkt weer nodig. Waar ik inmiddels achter ben, is dat die rakkers in Maart precies op zo’n diepte gaan liggen, dat ze kunnen profiteren van de zonnestralen om op te warmen na een lange winter. Zo’n 1 á 1.5 meter, en toch zonder al teveel last te hebben van de zon, door het troebele water. Veel ondieper dan 1 meter en dieper dan 2 meter vang je ze bij ons dan ook meestal niet in die periode. Althans niet van die mooie maatjes!

 

 

– Nachtvisserij in de late herfst met plugjes, op ondiepe fourageerplekken onder kunstlicht.

 

Absolute toptijd wat betreft aantallen. Seizoen duurt zo’n tweeënhalve maand. Stabiel donker weer met wind uit het Westen en veel neerslag maken de vis dan helemaal wild. Wat ook meewerkt is dat ze wat geconcentreerder komen te liggen en niet meer zo verspreid als ’s zomers. Helaas moet er ook gewerkt worden, en de mooiste vismomenten moet je vaak tandenknarsend doorbrengen op het werk of met andere verplichtingen zoals verjaardagen! Slechts een klein deel van de goede dagen kun je ook daadwerkelijk vissen… Maar de vangsten liegen er niet om, leuke dagen met afwisselend zo tussen de 2 en 5 vissen per keer. Uitschieters daarbij van 1 of 10 vissen, maar eigenlijk altijd wel goed vlees in het net.

 

– Zomervisserij zowel overdag als ’s nachts, met plugjes en shads

 

Om de tijd tussen de twee topseizoenen door te komen. Meestal is het maar harken voor een vissie, de zomermaanden zijn maar heel dunnetjes op de kantstekken. Soms heb je wel eens een leuke uitschieter ertussen, maar meestal is het een moeizame visserij en je moet je door veel klein spul heen worstelen. Met mooi weer ook met name in het weekeinde lopen er ook veel dronken jongelui op straat, de betere stekken zijn dan eigenlijk een no-go area voor de eenzame visser!

 

 

Eerst eens wat foto’s van de visserij in Maart, waar we echt mooie vangsten hebben mogen boeken. Althans, vooral ikzelf maar ook Jorrit en Barend. Dat waren de enige figuren die ik meekreeg voor deze visserij en inmiddels zijn zij ook overtuigd van het magische effect van de Daiwa DB minnow in deze tijd van het jaar. Vooral Barend ging een fors aantal keren mee en werd stevig beloond!   Het is echt ongelooflijk wat een verschil met ander kunstaas, de Daiwa vangt keer op keer de mooiste vissen voor je en elk ander kunstaas wordt praktisch genegeerd. Het is iets in die actie alsmede in de afwerking wat de vis ‘triggerd’, en het zijn maar twee kleuren die ik nu nog gebruik. Op zonnige dagen is het echt de Yellow Spots, en op donkere dagen de Prizm shad die vis vangen. Absurd, maar echt waar. De Yellow spots is compleet chroom afgewerkt met 2 gele stipjes erop. Nu geloof ik niet dat die stipjes veel uitmaken, maar dat chroom doet het zeker als het zonnetje schijnt! De snoekbaarzen grijpen hem soms bijna van het oppervlak, kort na inwerpen… De Prizm shad vangt ook nog redelijk goed met zonnig weer, hoewel de Yellow Spots met bewolkt weer bijna niets meer vangt. Heel raar gewoon, maar dat chroom lijkt wel alleen te vangen als de zon er op schijnt en het plugje doet blinken… Wat nog absurder is, de trouwe X-rapjes zijn in Maart voor een maandje even helemaal waardeloos. Waar ze in het najaar absoluut heersen is er in Maart bijna geen vis die er naar omkijkt! Om de één of andere reden willen de snoekbaarzen ze overdag niet.

 

3

Yellow spots levert altijd mooie vissen op met zonnig weer

 

4

 Met wat bewolking dus betere resultaten met de Prizm shad

 

5

Daiwa DB minnow – ‘Yellow spots’ close up

 

Tof dat Barend nu ook over de streep is! Al menigmaal vergezelde hij me tijdens die spaarzame mooie dagen in maart 2011. Verdorie, het was nog knap lastig om die man bij te houden! Ik was meer bezig met grove snoekbaarzen voor hem te scheppen dan dat ik zelf nog aan vissen toekwam. Wat zo mooi is aan die man, hij knoopt een stuk kunstaas aan… heeft het volste vertrouwen en blijft gewoon een uur lang dezelfde worpen maken over één stek. En steeds was het Barend die na lange vistijd toch die vissen pakte op die moeilijke momenten dat de vis eventjes geen thuis gaf. En mooie vissen ook nog, zelfs dikke zeventigers daarbij en wat was het hem gegund. Alles op de Daiwa DB minnow. Geen vis uitgesloten, op één rakker na die een door mij geviste Maria Princess greep. Lief plugje uit Japan, tevens chroom afgewerkt. Maar hoe ik het ook probeerde, veel meer dan die ene vis ving ik er niet op.

 

6

Maria Princess, prachtspul… hoewel ik er tot op heden nog maar 1 snoekbaars aan heb mogen vangen

 

7

Maar wel meteen een mooie met 71 cm, kwam achter de plug aangezwommen en greep het onder de top!

 

8

Vaak slechts licht gehaakt

 

Vissen waren vaak niptjes gehaakt. Wat opviel, op relatief koude dagen zat de vis meestal dunnetjes gehaakt zat en op de zonnige, warmere dagen relatief diep. (uitzonderingen daargelaten natuurlijk) Een kenmerk waaraan je een beetje kunt aflezen hoe gretig de vis was. Toch ook verwarrend, soms vang je maar 1 vis die zeer diep gehaakt zit, andere sessies vang je er 5 of 6 die juist extreem licht gehaak zitten, vaak maar in een velletje. Ze zijn dan minder gretig maar toch bijten ze beter en vang je meer vis. Verklaar dat maar eens…! Je blijft toch altijd overgeleverd aan de grillen van het moment en dat maakt het natuurlijk spannend.

 

9

Even een visje ontdoen van de Prizm shad…

 

10

 …waarna Barend kon poseren met een fraaie 70 plusser

 

11

Af en toe was het niet bij te houden met die man, hij bleef ze maar vangen!

 

12

Maar ik deed ook stinkend mijn best en onder andere deze 81’er kwam op mijn pad!

 

Er brak een visweek aan waarin de ene na de andere dikke snoekbaars op de kant kwam, Barend ving enkele vijftigers, zestigers en zeventigers. Zelf mocht ik ook zeker niet klagen met de nodige vijftigers en zestigers, één zeventiger en natuurlijk die fraaie 81’er. Alsof ik nog niet genoeg beloond was, kwam er zelfs nog een tweede tachtiger een kijkje nemen op de kant. Het was een feest daar aan de waterkant!

 

13

En wat komt daar nou weer voor beer op de kant?

 

14

Jahoor, het is die gekke Barend met een vis van 76 cm!

 

15

 Die net als alle andere snoekbaarzen weer mocht zwemmen om kindjes te gaan maken

 

16

Wederom was ik blij een uitgeklapt schepnet naast me te hebben liggen!

 

17

 80 centimeter op de Yellow spots, met een blije Tinus daarachter!

 

18

Zachtjes behandeld en ook vlot weer teruggezet om voor nageslacht te zorgen.

 

 

De grootste vissen waren steevast vrouwtjes-snoekbaarzen en wat is het dan lekker als je weerhaakloos vis met niet meer dan 1 dundradig dregje aan de staart van de plug. Geen één vis liep schade op door de vangst, géén bloedende kieuwen… géén worstelpartijen met muurvast zittende dreggen! Meestal valt de plug al uit de bek als de vis op de kant komt, en anders is het een koud kunstje om met een arterietangetje de vis te bevrijden van de haak. Vroeger wilde ik er niet aan, maar het was Wouter die me over de streep trok: weerhaakloos vissen is het helemaal! Jorrit kan er over meepraten, onlangs was hij getuige van een Tinus die wel héél hard aansloeg op een aanbeetje vlak onder de kant. De plug kwam met een noodgang uit het water gevlogen en de dreg boorde zich bij Jorrit in z’n arm! Met een weerhaak had het een stuk lastiger geworden om hem te onthaken…

 

Binnenkort dus hopelijk weer wat meer berichten over de Zaanse snoekbaarzen,

 

Gr Tinus

Geef een reactie