De wondere wereld van het meervalvissen!

Uit het boek “meervalkoorts” is al redelijk goed te lezen wat voor een oplossingen er zijn om een meerval te belagen. Nu vele jaren later is de documentatie groeiende, maar nog lang niet optimaal laat staan in het Nederlands. In Duitsland, Frankrijk en ItaliĆ« is genoeg informatie te vinden over de silurus glanis, maar in Nederland zijn er een maar een aantal sites te vinden die er specifiek over publiceren, zelf hebben we ook zo’n site en gebruiken we geregels voor research!

Hoe ga je dan aan de slag om zo’n snorremans te vangen, tja veel surfen op het web, veel bellen met bevriende snorrejagers, de vriendenkring rondom de meerval vergroten en vooral, wat velen soms helemaal vergeten: vissen, vissen en nog eens vissen.

Zonder dat je vist en er dan ook echt gericht op vist, zal er sporadisch een meerval gevangen worden. Je moet afzien, werken, vermoeider terug komen van een trip dan dat je bent weggegaan, nog harder werken, het water lezen, helemaal tot het gaatje gaan en vooral niet bij de pakken neer gaan zitten, de luie reet moet niet te veel zitten maar vooral wulps omhoog staan, klaar voor actie. Zo gaat het in de echte mensen wereld ook!

Wat erg belangrijk is als je gaat vissen op Europees’ grootste zoetwatervis, is dat je het water kent. Het liefst van haver tot gort, des te meer kans dat je geweten je niet in de steek laat. Ken je het water minder goed lees dan de tweede alinea nog een keer. Dan moet er gebuffeld worden. Zo hard, dat je af en toe denkt, dit is alleen voor mafketels weggelegd.

Je zal echt vrije weekenden moeten opofferen, veel vissen, weinig vangen en op den duur komen de resultaten vanzelf boven drijven. Je moet niet alleen je tanden in de meervalvisserij zetten, zelfs met je achterste kiezen moet je de boel op slot zetten om geen grip te verliezen op deze visserij. Je zal er uiteindelijk slapeloze nachten van hebben, je vrouw even laten voor wat het is. Ga daar niet te ver in overigens. Maar je moet een ijzeren wil hebben om de grip op de meerval niet te verliezen. Dit soms tot grote ergernis aan toe.

Waar op de wereld bestaan er vis idioten, die ervoor kiezen kapitalen per jaar ’t water in te gooien, te verbruiken, te gebruiken, te investeren, te vernielen en er zo nu en dan een meerval mee weten te vangen. Terwijl we onszelf voor onze kop slaan als er weer eens wat fout gaat. We noemen ’t hobby, het is nog net geen werk. Sportief is het zeker zowel voor lichaam en geest. Rust heb je zelden, mooi is het zeker en leuk is het alleen als er gevangen wordt. Bij het schrijven van deze teksten stijgt de adrenaline bijna de oren uit.

Ja het meervalvissen moet diep zitten, anders zullen de vangsten ongetwijfeld achterwege blijven.

Je zult het water op moeten, het water leren kennen, je moet hem lezen, pas daarna kan je hem beschrijven in gedachte en later op papier. Als je met het water kan lezen en schrijven, dan pas zul je op den duur vis gaan vangen.

Je zal de binnenbochten merendeels gaan passeren en je op diepe uitgesleten buitenbochten laten af driften met de hengel in je hand. Je zal de diepere gaten overdag op gaan zoeken, omdat je weet dat de meerval zich daar graag schuil houdt tegen het daglicht. Je zal de overhangende bomen en takken opzoeken, liefst in de schaduwzijde, omdat je weet dat dit prima schuillocaties zijn voor de meerval. Je zal je overdag op zulke specifieke stekken gaan richten. Wordt het al duidelijk hoe het werkt? Net op het moment dat je dit begrijpt, vaar je volgas met je boot door de binnenbocht waar praktisch geen water staat en zie je zo’n gigantische meervalreus door de oppervlakte heen zwemmen terwijl de zon op z’n hoogst staat. Snappen jullie het nog, nou zelfs wij zijn af en toe het spoor bijster. Zo is het bij velen bekend, dat er ’s avonds en ’s nachts goed te vissen en te vangen is op half water en in de oppervlakte. Sommigen vergeten dat er tijdens deze periode ook heel goed op dieper water veel grote meervallen zwemmen en weten deze dan ook niet aan den lijnen krijgen. Elk water is weer anders, het ene jaargetijde is het andere niet, zo is het zonnig en zo regent het pijpenstelen, zo drift je met je boot kilometers op de stroming van de rivier en zo wordt je tegen de stroom in de kant in geblazen door een venijnige wind. De meervalvisserij is naast het afzien een enerverende hobby die soms een beetje uit de hand loopt en als je dan zo’n enorme meerval hebt gevangen voel je je de heerser van het water. Dan begrijpt ook iedereen in je omgeving dat zo’n foto meer zegt dan al die visloze uren dagen en weken. Iedereen wil na het zien van zo’n foto met je mee, niet wetende dat als ze een dagje meegaan waarschijnlijk visloos thuis komen. Gaan ze een week mee, dan zijn de rollen compleet anders.

Het vangen van een meerval is niet eenvoudig zoals je gelezen hebt. Toch willen we jullie zeker niet ontmoedigen om onze grootste zoetwatervis achterna te jagen. De kick om hem wel aan den lijnen te krijgen is vele malen groter dan de teksten van hierboven. Er is nog zoveel te ontdekken in de meervalvisserij, ook voor de meest fantastische rigknopers, montage imbecielen en de perfectionisten is dit een visserij die bijna van niets tot iets opgenouwd dient te worden. We zien jullie graag terug op de aanwezige fora en websites om hier over te discussiƫren. We kunnen jullie alleen maar aanmoedigen om hier eens een gooi naar te doen en misschien je eerste stappen in de wereld van de Silurus Glanis te zetten. Hopelijk kan Sport Visserij Nederland de regering ervan overtuigen door middel van het monitoringsproject dat de meerval in 2012 vrijgegeven wordt voor sportvissend Nederland.

Met vriendelijke meervalgroet,

Roy Noom en Gertjan Knaap

 

Geef een reactie